“خواست حقيقت” به معناي “خواست فريب نخوردن” نيست، بلكه الزاماً به معناي “خواست فريب ندادن ديگران و فريب ندادن خويشتن” است؛ چيزي كه ما را به قلمرو اخلاق مي كشاند.((نيچه))