بچه‏داری

يكی از وظائف سنگين و حساس بانوان بچه‏داری است.بچه‏داری‏كار آسانی نيست‏بلكه شغلبسيار پر مسئوليتی است.مقدس‏ترين وارزنده‏ترين شغلی است كه دستگاه آفرينش بر عهدهبانوان گذاشته است.

در اينجا بايد چند مطلب به طور اختصار مورد بررسی قرار گيرد:

1-ثمره ازدواج

گر چه كمتر اتفاق ميافتد كه زن و مرد به منظور بچه‏دار شدن تن به‏ازدواج بدهند،معمولاعوامل ديگری و از جمله تمايلات جنسی محرك‏آنان ميباشد.ليكن طولی نميكشد كه هدفطبيعی آفرينش روشن شده‏عشق به فرزند ظاهر ميگردد.وجود فرزند ميوه درخت زناشويیو يك‏آرزوی طبيعی است.ازدواج بی‏فرزند مانند درخت‏بی‏بار است.وجودفرزند پيوند زناشويیرا استوار ميسازد،مرد و زن را به خانه و زندگی‏علاقه‏مند ميگرداند محيط خانه را با صفا وطراوت ميكند.مرد را به تلاش وكوشش بيشتر وادار و زن را به خانه و كاشانه دلگرم ميسازد.

ازدواج در آغاز كار بر پايه‏های لرزان و ناپايدار هوسرانی وتمتعات جسمانی و معاشقه‏هایزودگذر و عشقهای دروغين بنا ميشود بدين‏جهت همواره در معرض انحلال و جدايی است،نيرومندترين عاملی كه ميتواند پايداری آنرا تضمين كند همان بچه‏دار شدن است.جوانیوهوسرانی بزودی ميگذرد،تمايلات جنسی فروكش ميكند،عشقهای ظاهربه سردی ميگرايد.تنها يادگاری كه از آن دوران باقی ميماند و اسباب‏آرامش و دلگرمی مرد و زن را فراهمميسازد وجود فرزند است.بدين‏جهت امام سجاد عليه السلام فرمود:سعادت انسان در اينستكه فرزندان‏صالحی داشته باشد كه به آنان استعانت جويد. (7)

پيغمبر اسلام (ص) فرمود:فرزند صالح گياه خوشبويی است ازگياهان بهشت. (8)

رسول خدا فرمود:بر تعداد فرزندانتان بيفزاييد زيرا من در قيامت‏به زيادی شما بر ساير مللافتخار خواهم كرد. (9)

چقدر نادانند افراديكه با بهانه‏های بيجا از بچه‏دار شدن خودداری‏مينمايند و بدينوسيله باناموس آفرينش انسان مبارزه ميكنند؟!

2-تربيت فرزند

مهم‏ترين و حساس‏ترين وظيفه بانوان پرورش و تربيت فرزنداست.در اين باره پدر و مادر هردو مسئوليت دارند ليكن ثقل اين كارمعمولا بر دوش مادران ميباشد.

زيرا آنها هستند كه ميتوانند مرتبا از كودكان خويش مراقبت وحفاظت نمايند.اگر مادران بهوظيفه سنگين و مقدس مادری آشنا باشند و با برنامه صحيح نونهالان اجتماع را پرورشدهند ميتوانند اوضاع عمومی‏يك اجتماع بلكه جهان را به طور كلی دگرگون سازند.بنابراينترقی وتنزل،پيشرفت و عقب‏ماندگی اجتماع در دست‏بانوان و به اختيار آنهاست.

بدين جهت پيغمبر اسلام (ص) فرمود:بهشت در زير پای مادران است. (10)

اطفالی كه هم اكنون در محيط كوچك خانه پرورش می‏يابند مردان‏و زنان آينده اجتماعخواهند بود.هر درسی را كه در محيط خانه و در دامن‏پدر و مادر فرا گيرند در اجتماع فردا بهمرحله عمل خواهند رسانيد.اگرخانواده‏ها اصلاح گردند اجتماع نيز حتما اصلاح خواهد شد.چون‏اجتماع به غير از همين خانواده‏ها چيزی نيست.اگر كودكان امروز،تندخو،ستيزه‏گر،متجاوز،چاپلوس،دروغگو،بد اخلاق،كوتاه فكر،بی‏اراده،تو سری خور،زور شنو،ترسو،خجول،نادان،خودخواه،پول پرست،لاابالی پرورش يابند جامعه بزرگ فردا نيز به همين صفاتواخلاق زشت گرفتار خواهد شد.اگر امروز تو سری خور شما بودند فرداتو سری خورستمگران خواهند شد.اگر امروز با تملق و چاپلوسی از شماچيزی گرفتند فردا هم در مقابلزورگويان چاپلوسی خواهند كرد.

و بالعكس اگر كودكان امروز درستكار،شجاع،بلند همت،خوش اخلاق،خيرخواه،بردبار،دلدار،با ايمان،زور نشنو،غير متجاوز،عدالتخواه،بزرگ نفس،حقگو،امانتدار،دانا،روشنفكر،راستگو،صريح اللهجه تربيت‏شوند فردا هم همين صفات عالی را به صورت‏كاملتری ظاهر خواهندساخت.

بنابراين،پدران و مادران و بالاخص مادران در قبال فرزندان خويش و اجتماع بزرگترين وسنگين‏ترين مسؤوليت را خواهند داشت.

اگر مطابق نقشه صحيح و برنامه دقيق تربيتی در تربيت كودكان خويش‏اقدام نمايندبزرگترين خدمت را نسبت‏به اجتماع آينده خواهند نمود.واگر در انجام اين وظيفه بزرگسهل‏انگاری كنند در قيامت مسؤول خواهندبود.بدين جهت امام سجاد عليه السلام فرمود:حق فرزندت اينست كه‏بدانی كه او از تو ميباشد.بد باشد يا خوب با تو نسبت دارد.درقبال‏پرورش و تاديب او و راهنمايی‏اش به سوی خدا و كمك كردنش به‏فرمانبرداری مسؤوليتداری.رفتارت با او رفتار كسی باشد كه يقين دارددر مقابل احسان كردن به او پاداش نيكخواهد داشت و در مقابل‏بد رفتاری كيفر بد خواهد ديد. (11)

در اينجا بايد يادآور شويم كه چنان نيست كه هر بانويی از شغل‏مادری و تربيت صحيح آگاهباشد بلكه رموز آنرا بايد ياد گرفت.ليكن دراين اوراق كوتاه نميتوان وارد فن تربيت‏شد ومباحث دقيق آنرا موردتجزيه و تحليل قرار داد.آن خود بحث دقيق و دامنه‏داريست كه بهكتاب‏جداگانه‏ای نيازمند است (12) .خوشبختانه كتابهايی در اين باره تاليف شده دراختيارخوانندگان قرار دارد.مادران علاقه‏مند ميتوانند آنها را تهيه ومطالعه نمايند و از تجربياتخودشان نيز استفاده كنند.اگر بانوی با هوش وعلاقه‏مندی باشد ميتواند علاوه بر تربيتكردن فرزندان،خدمات علمی‏ارزنده‏ای هم انجام دهد.با بكار بستن دستورهای تربيتی وملاحظه آثار ونتائج آنها بزودی در فن تربيت تخصص پيدا خواهد كرد.در آنصورت ميتواند بهوسيله اطلاعات جالبی كه در اين باره بدست آورده در راه اصلاح‏و تكميل كتابهای تربيتیخدمات علمی و ارزنده‏ای انجام دهد.

ليكن يادآوری يك نكته ضرورت دارد.بسياری از مردم از معنای‏صحيح تربيت غافل بوده بينتعليم و تربيت فرق نميگذارند.تربيت را نيزيك نوع تعليم می‏پندارند.خيال ميكنند با ياددادن يك سلسله مفاهيم ومطالب سودمند دينی يا تربيتی و به وسيله پند و اندرزهای حكما وشعراء ونقل سرگذشت مردان نيك ميتوان كودك را كاملا تحت تاثير قرار داد ومطابق دلخواهتربيتش نمود.مثلا گمان ميكنند اگر آيات و روايات مربوطبه مذمت دروغگويی را به اطفالياد دادند و وادارشان كردند چندين حديث‏و داستان درباره فضيلت راستگويی از بر كنند،وحتی در حضور مردم‏بخوانند و جايزه بگيرند،راستگو تربيت‏خواهند شد.در صورتيكه درموردتربيت‏به اين مقدار نميتوان اكتفا نمود.البته از بر كردن آيه و حديث وداستانهای آموزندهبی‏اثر نيست.ليكن آثاری را كه از تربيت انتظار داريم‏نبايد از اين قبيل برنامه‏های صوریانتظار داشته باشيم.اگر در صدد تربيت‏صحيح و كامل باشيم بايد كودك را در شرائط و اوضاعخاصی قرار دهيم‏و محيط صالح و مناسبی برايش بوجود آوريم كه طبعا راستگو و صالحودرستكار پرورش يابد.محيط نشو و نما و پرورش كودك اگر محيطراستی،درستی،امانتداری،ايمان،پاكيزگی،انضباط،شجاعت،خيرخواهی،مهر،وفا،صميميت،عدالت،كار و كوشش،عفت،آزادی،بلند همتی،غيرت،فداكاری باشد،كودك نيز با همين صفات خو گرفته‏تربيت ميشود.وهمچنين اگر در محيط خيانت،نادرستی،دروغ،حيله بازی،چاپلوسی،كثافت،تعدی و تجاوز،عدم رعايت‏حقوق،عدم آزادی،بغض و كينه توزی،ستيزه‏گری،لجبازی،كوتاه فكری،نفاق ودورويی پرورش يافت‏خواه ناخواه بدين صفات زشت‏خو گرفته فاسد وبد عمل تربيت‏خواهد شد.و در اينصورت پند و اندرزهای دينی و ادبی‏گر چه آنها را از بر بخواند اصلاحش نخواهد كرد.صدها آيه و روايت وشعر و داستان به مقدار يك عمل آموزنده تاثير نخواهد كرد-دو صدگفته‏چون نيم كردار نيست پدر و مادر دروغگو نميتوانند بوسيله آيه و حديث‏كودك راراستگو تربيت نمايند.پدر و مادر كثيف و بی‏انضباط با عمل‏خودشان بچه را كثيف وبی‏انضباط بار ميآورند.كودك بيش از آنمقداركه به سخنان شما توجه دارد در اعمال ورفتارتان دقت ميكند.

بنابراين پدر و مادرانيكه در صدد اصلاح و تربيت فرزندان خويش‏هستند بايد قبلا محيطخانوادگی و روابط خودشان و اخلاق و رفتارشان‏را اصلاح كنند تا فرزندانشان خواه ناخواهصالح و شايسته تربيت‏شوند.