بیانات امام خمینی در جمع گروهی از مردم بابل

تاریخ: 1358/01/22

ایران در دوران پهلوی یک حبسی بود از برای اهالی محترمش

بسم الله الرحمن الرحیم
از آقایان که از راه دور آمدند برای تفقد از اینجانب، از آقایان تشکر می کنم. سلامت و سعادت همه را از خدای تبارک و تعالی خواستارم.
شما محرومیت خودتان را اطلاع دارید. تمام مردم ایران در دوره این پدر و پسر محروم بودند، محروم از آزادی، محروم از استقلال. جوان های ما در همه اطراف ایران در حبس و شکنجه بسر برده اند و محروم از آزادی و استقلال بوده اند. علماء ایران محروم از آزادی بوده اند و بسیاری از آنها در تبعید و حبس بسر برده اند. مردم تهران، این محلاتی که زاغه نشین گفته می شود یا چادرنشین، شاید از محل های شما محروم تر باشند. اینها در خانه های گلی یا زیر چادر، هر یک با چندین عائله بسر می برند، مثل یک سوراخی که جانورها در آنجا باشند. ایران یک حبسی بود از برای همه اهالی محترمش و بحمدالله این حبس شکسته شد و آزادی به شما برگشت و استقلال پیدا کردید.
 

با پشتیبانی از قوای انتظامی به سرکوبی مفسده جویان بپردازید

الان وقتی است که همه با هم همصدا و هم رأی، همه با هم باشید و این نهضت را پیش ببرید. اگر چنانچه در سرحدات که شما هستید شلوغی هائی هست و فرصت طلب ها در آنجا می خواهند کارهای زشتی بکنند، شماها جلو بگیرید، البته از طرف دولت هم اقدام می شود. من از شما خواستارم که به دولت کمک کنید، به ژاندارمری کمک کنید. فقط این نباشد که منتظر باشید دولت همه کارها را بکند. دولت نمی تواند همه کارها را انجام بدهد. شماها باید پشتیبانی کنید، هم از ارتش، هم از ژاندارمری و هم از قوای انتظامی و کلانتری ها و همه با هم جلوی مفسده جویان را بگیرید. این مفسده جویان می خواهند باز شما را به حال اول برگردانند و زیر ستم های سابق قرار دهند و ذخائر شما را ببرند. ما امیدواریم با برقراری حکومت عدل اسلامی و توانائی بر اینکه احکام اسلام را در ایران جاری بکنیم، برای همه قشرها سعادت، هم سعادت دنیا و هم سعادت آخرت پیش بیاید. من از خدای تبارک و تعالی سلامت و سعادت همه ایرانی ها و شما جوانانی که در اینجا مجتمع هستید می خواهم و سلام و درود بر شما.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته