سرزمین حجاز در ماههای حرام، بویژه در ماه رجب، از روزگار باستان، میزبان زائران بی شماری بود، كه از راههای دور و دراز به سوی كعبه معظمه می شتافتند و هدایا و قربانیهای فراوانی با یك دنیا شور و اشتیاق به آن خانه نثار می كردند.
در دومین جمعه از ماه رجب، كه از ماههای حرام است و احترام خاصی در میان همه قبایل و طوائف داشت، ازدحام عجیبی در اطراف كعبه بود و سیل مردم از پیر و جوان با احترام ویژه ای در اطراف خانه خدا در حال طواف بودند، كه زنی حامله، با چهره ای شكسته، در گرداگرد خانه خدا بی تابانه می گردید و با انگشتان لرزانش به جامه كعبه آویخته بود و در حالی كه قطرات اشكش سیل آسا به صورتش می ریخت، زیر لب می گفت:

پروردگارا! من به تو ایمان آورده ام و به آنچه كتاب و پیامبر از سوی تو آمده است، ایمان دارم. پروردگارا! من به آیین جدم »ابراهیم خلیل« كه بینانگذار این خانه كهن است، ایمان دارم. پروردگارا! ترا سوگند می دهم به حق بنیانگذار این بیت، و به حق این مولودی كه در شكم دارم، كه این زایمان را بر من آسان بگردان.
1
چشمهای كنجكاو او را می دید و گوشهای شنوا سخنانش را دنبال می كرد و حس كنجكاوی در مغزها تحریك می شد، كه ناگهان فریادی از تعجب از همگان بلند شد و به دنبال آن سكوتی سنگین بر همگان حكمفرما شد. آب در گلوها خشكید، حیرت و تعجب بر چهره ها نقشی شگفت زده بود، نفسها از سینه ها بیرون نمی آمد.
كسی جرأت نداشت كه سكوت را بشكند و بگوید: لحظه ای پیش دیوار كعبه شكافته شد و زن حامله ای به درون خانه خدا رهنمون شد!

چه كسی باور می كرد كه سنگ خارا آغوش باز كند و زن حامله ای را در خود جای دهد؟!
حیرت و تعجب مردم هنگامی افزایش یافت كه تلاش پرده داران كعبه، در گشودن قفل در به نتیجه نرسید.
لحظه به لحظه بر ازدحام مردم افزوده می شد، همگان در انتظار بودند كه از فرجام این راز آگاه شوند. از نقطه نظر مردمف نگران و حیرت زده، هر لحظه ای چون یك ساعت می گذشت و همگان ثانیه شماری می كردند كه نیروی غیبی این مشكل را بگشاید.

پس از گذشت مدتی طولانی، همان سنگ خارا آغوش باز كرد و فاطمه بنت اسد در حالی كه »مولود كعبه« را در آغوش داشت بیرون آمد.

صدای هلهله اوج گرفت و در خانه های مكه طنین انداخت. حضرت ابوطالب، عمو و برترین حامی پیامبر، صلّی اللّه علیه وآله، در حالی كه برق شعف از دیدگانش می جهید، بانگ برآورد:
أیها النّاس: ولد فی الكعبة ولی اللَّه.
هان ای مردم! ولی خدا در خانه خدا دیده به جهان گشود.
2 این حادثه پرشكوه و بی نظیر تاریخ، به روز جمعه، سیزدهم ماه رجب، سی امین سال حمله ابرهه به خانه خدا (عام الفیل) اتفاق افتاد.3

تواتر حدیث ولادت
همه ناقلان آثار و راویان اخبار اتفاق نظر دارند كه خورشید امامت از درون كعبه طلوع نموده و داستان ولادت مولای متقیان امیرمؤمنان، علیه السلام، در درون كعبه از مسلمات تاریخ است و هیچ پژوهشگر باانصافی نمی تواند در سند آن ابراز شك و تردید نماید و اینك اعتراف گروهی از بزرگان اهل سنت:

1. حاكم نیشابوری
حافظ ابو عبداللَّه، محمدبن عبداللَّه، مشهور به حاكم نیشابوری (م 405 ق.) در كتاب بسیار معروفش »مستدرك صحیحین« می نویسد:
روایات متواتر است كه فاطمه بنت اسد، امیرمؤمنان علی بن ابی طالب، كرم اللَّه وجهه، را در خانه كعبه به دنیا آورد.4

2. گنجی شافعی
حافظ ابوعبداللَّه محمدبن یوسف قرشی، معروف به گنجی شافعی (م658 ق.) در كتاب »كفایةالطالب« می نویسد:
امیرمؤمنان علی بن ابی طالب در مكه معظمه، در درون بیت اللَّه الحرام، به شب جمعه 13 رجب، سی سال گذشته از عام الفیل، دیده به جهان گشود و هرگز مولود دیگری پیش از او یا بعد از او در خانه كعبه زاده نشده است. این ولادت مسعود كرامت و فضیلتی برای او، و فضیلت و شكوهی بر خانه خداست.5

3. آلوسی
شهاب الدین ابوالثناء، سیدمحمود آلوسی، صاحب تفسیر آلوسی، شرح مفصلی بر قصیده عینیه عبدالباقی افندی عمری نوشته است. وی در شرح بیت:
اَنتَ العلیف الّذی فَوقَ العفلی رفففعا
ببطنف مكّةَ عندَ البیتف إذْوفضفعا
می‌نویسد:
ولادت امیرمؤمنان، كرم اللَّه وجهه، در درون كعبه، در سراسر دنیا مشهور است و در كتابهای هر دو فرقه (شیعه و سنی) روایت شده و هرگز در مورد غیر ایشان چنین فضیلتی ثابت نشده است. آری، چقدر شایسته است كه پیشوای پیشوایان در جایی متولد شود كه آنجا قبله مؤمنان است. سپاس و ستایش از آن خداوندی است كه هر چیزی را در جای شایسته خود قرار می دهد و او فرزانه فرزانگان است«.6

 4. ذهبی
حافظ شمس الدین، ابو عبداللَّه محمدبن احمد ذهبی، (م 848 ق.) در كتاب »تلخیص مستدرك« متن گفته حاكم نیشابوری را آورده كه می گوید:
اخبار به حد تواتر رسیده كه علی بن ابی طالب در درون كعبه دیده به جهان گشود.7

 5. لكهنودی
علامه لكهنوی نیز در كتاب »مرآة المؤمنین« عین گفته حاكم را آورده و تصریح نموده كه ولادت امیرمؤمنان، علیه السلام، در درون كعبه متواتر است و این فضیلت ویژه آن حضرت می باشد.8

 6. دهلوی
شاه ولی اللَّه، احمد بن عبدالرحیم دهلوی، (م 1176 ق.) در كتاب »ازالة الخفاء« می نویسد:
بی گمان روایات متواتر است كه فاطمه بنت اسد، امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب را در درون كعبه به دنیا آورد، بدون تردید او در روز جمعه 13 رجب، سی سال گذشته از عام الفیل، در خانه كعبه به دنیا آمده است و هرگز پیش از او یا بعد از او كسی در خانه كعبه زاده نشده است.9

7. محمد مبین
مولوی محمد مبین لكهنوی، (م 1225 ق.) در كتاب »وسیلة النجاة« می نویسد:
ولادت آن معدن كرامت، روز جمعه 13 رجب، سی سال بعد از عام الفیل، در مكه، در جوف كعبه واقع شد. خدای تعالی او را به این فضیلت مخصوص گردانید و كعبه را با این شرف مشرف گردانید.10

8. میلادخان
مولوی هادی علی خان میلادخان، در ترجمه كتاب یادشده می نویسد:
در میان مورخان اتفاق نظر هست كه حضرت امیرالمؤمنین در درون كعبه دیده به جهان گشود و در این زمینه هیچ اختلافی نیست كه این شرف به آن حضرت اختصاص دارد.11

9. كاكوری
حافظ محمد علی حیدر ابن شاه علی قلندر كاكوری، (م 1350 ق.) در كتاب »احسن الانتخاب« از مستدرك حاكم و ازالة الخفاء شاه ولی اللَّه دهلوی روایت كرده است كه موضوع ولادت امیرمؤمنان در درون كعبه به حد تواتر رسیده است.12

10. گجراتی
علامه سعید گجراتی، از بزرگان اهل سنت، در كتاب »الإعلام بأعلام مسجدالحرام« در پاسخ برخی از دشمنان اهل بیت، كه زادگاه امیرمؤمنان، علیه السلام، را از روی عناد در دامنه كوه ابوقبیس نوشته اند، می نویسد:
خدایا تو خود می دانی كه این سخن بهتانی بزرگ است و آن را دشمنان اهل بیت جعل كرده اند، زیرا روایت متواتر دلالت می كند بر این كه تولد آن حضرت در درون كعبه بوده است.13

 
 
 

پی نوشتها:
1. الشّیخ الصّدوق، الامالی، ص114؛ همان، معانی الأخبار، ص62؛ ابن شهداشوب، مناقب آل ابی طالب، ج2، ص173؛ ابن فتال، روضةالواعظین، ص76؛ العلامةالمجلسی، بحارالانوار، ج35، ص8، الطبری، بشارةالمصطفی، ص8؛المحلاتی، ریاحسین الشّریعه، ج3، ص6.
2. الشّافعی، كفایةالطالب فی مناقب علی بن الطالب فی مناقب علی بن ابی طالب، ص406؛ شاذان بن جبرئیل، الفضائل، ص56؛ همان، الروضة، ص78؛ العلامةالمجلسی، بحارالانوار، ج35، ص12؛ العلامةالأمینی، الغدیر، ج7، ص347.
3. الشّیخ المفید، الارشاد، ص9؛ الشّیخ الطوسی، تهذیب الأحكام، ج2، ص7؛ السّید الرضی، خصائص الائمّه، ص39، ابن الطاووس، اقبال الأعمال، ص655، ابن شهداشوب، المناقب، ج2، ص78، ابن الصّباغ، الفصول المهمه، ص30؛ خواند میر، حبیب السّید، ج1 ص52؛ الدهلوی، ازالةالخفاء؛ المجلسی، البحار، ج35، ص5و7.
4. الحاكم النّیشابوری، مستدرك الصّحیحین، ج3، ص483.
5. الشّافعی، كفایةالطالب فی مناقب علی بن ابی طالب، ص407.
6. الآلوسی، شرح العینیه، ص15.
7. الذّهبی، تلخیص المستدرك، ج3، ص483.
8. اللكهنوی، مرآة المؤمنین، ص21.
9. الدّهلوی، ازالةالخفاء، ج2، ص251.
10. محمد مبین، وسیلةالنّجاه، ص60.
11. میلادخان، ترجمه وسیلةالنّجاه، ص62.
12. كاكوری، احسن الانتخاب فی معیشة سیدنا ابی تراب، ص21.
13. الگجراتی، الإعلام بأعلام مسجدالحرام - مخطوط - به نقل النّقوی، علی و الكعبه، ص76.

حجّت الاسلام و المسلمین علی اکبر مهدی پور، ماهنامة موعود، شماره‌ی 22.