مژده ی وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم



به ولای تو که گر بنده ی خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم



یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیش تر زان که چو گردی ز میان برخیزم



بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
تا به بویت ز لحد رقص کنان برخیزم



خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات
کز سر جان و جهان دست زنان برخیزم



گرچه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم گیر
تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم



روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده
تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخیزم



حافظ