بِسْمِ اَللّٰهِ اَلرَّحْمٰنِ اَلرَّحِيمِ

الم ﴿١﴾

ذٰلِكَ اَلْكِتٰابُ لاٰ رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ ﴿٢﴾

اَلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ يُنْفِقُونَ ﴿٣﴾

وَ اَلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمٰا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مٰا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿۴﴾

أُولٰئِكَ عَلىٰ هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولٰئِكَ هُمُ اَلْمُفْلِحُونَ ﴿۵﴾

ابتدای سخن به نام خدا                        مهرورزنده و عطا بخشا

الف و لام میم [کاغاز است                    بین حق و رسول او راز است ] (1)

آن کتابی که نیست شک در آن                 رهنمایی است بهر متقیان (2)

که به غیب و نهان یقین آرند                   و نماز خدا به پا دارند

و آنچه بخشیده ایم از ارزاق                   بهر ایشان کنند از آن انفاق (3)

و کسانی که آورند یقین                       بهر تنزیل و روز باز پسین

آنچه سوی تو یافته است نزول                 و آنکه پیش از تو بوده است رسول (4)

آن کسان از طریق لطف خدا                   رستگارند و بر طریق هدا (5)