نتیجه گیری

 صبر و حلم، مقدمه پایداری است به طوری که وقتی کسی از این دو صفت عاری باشد، هرگز نمی تواند به استقامت و پایداری برسد. از جمله ی موارد و فواید صبر در قرآن، از این قرار است: صبر باعث پاداش بهشت است؛ از صفات اهل ایمان دعوت به صبر است؛ صبر به همراه تقوی از امور مهم هستند؛ صبر منجر به رستگاری می شود؛ صبر انبیا در مقابل آزار و اذیّّت؛ صبر در هنگام دعوت و رسالت؛ خدا با صابران است؛ جنگ جوی صابر بر چند دشمن، توان غلبه می یابد؛ صبر باید برای رضای خدا باشد؛ پیامبران از صابران هستند؛ صبر صفت مؤمنان است نه کافران؛ صبر مقدمه توکّّل است؛ صبر برای هدایت دیگران لازم است و خدا صابران را دوست دارد. از آنجا که واژه حلم، بیشتر درباره ی خداوند با عنوان حلیم به کار رفته، اهمیّّت و ارزش آن، آشکار و مشخص می شود که حلم مرتبه ای بالاتر از صبر دارد.

آن چه از روایات مذکور بدست می آید این است که انسان در تمام لحظات و مراحل زندگی خود، چه امور شخصی، چه اجتماعی، چه معنوی، در جنگ و جهاد، در ادب و اخلاق و در مقابل گناه و طاعت، فقر و غنا، بیماری و سلامت، مصائب و خوشی ها و … همه و همه نیازمند صبر و شکیبایی و استقامت است؛ که اگر انسان در مقابل آن ها صبر کند، می تواند پیروز شود و هم در دنیا به موفقیت هایی دست یابد و هم در آخرت، مژده و بشارت برای اوست و بهشت جاویدان از آن او خواهد بود، آن گونه که امام حسین علیه السلام به خاطر صبر و بردباری که در راه طاعت و اجرای امر و فرامین خداوند داشت، هم در دنیا نام و یاد و راهش جاودانه ماند و هم در آخرت به بالاترین مقام و جایگاه بهشتی نزد خداوند متعال رسید که یکی از مهمترین پیامهای عاشورا صبر و استقامت بود و بدون استقامت سیر به سوی مقاصد مطلوب میسر نمی شود.

 واژه استقامت با مفاهیم قرآنی پیوند و پیوستگی عمیقی دارد وگویای آن انست که عنصر استقامت در سعادت و سرافرازی انسان جایگاهی بس رفیع و ویژه ای دارد.

همانگونه که سختی ها و بلایای جهان لازمه بقای آن است پس بقای انسان هم در گرو استقامت ورزیدن در برابر سختیها و ناملایمات می باشد.انسان هایی چون حضرت علی علیه السلام وقتی با حوادث سخت مواجه می شوند صبوری کرده و گویند ما به فرمان خدا آمده ایم و به سوی او رجوع خواهیم کرد و این همه از ثمرات استقامت می باشد.