یَا سَیِّدِی، فَبِعِزِّتِکَ اَن لَا یَحجُبَ عَنکَ دُعَایی، سُوءُ عَمَلِی وَ فِعَالِی، وَ لَا تَفضَحنِی بِخَفِیِّ مَا اطَّلَعتَ عَلَیهِ مِن سِرِّی. وَ لَا تُعَاجِلنِی بِالعُقُوبَةِ عَلَی مَا عَمِلتُهُ فِی خَلَوَاتِی، مِن سُوءِ فِعلِی وَ اِسَاءَتِی، وَ دَوَامِ تَفرِیطِی وَ جَهَالَتِی، وَ کَثرَةِ شَهَوَاتِی وَ غَفلَتِی.

سرور من! به عزتّت از تو درخواست می‌کنم که زشتی اعمال و کردارم، حجاب نباشد برای استجابت دعایم. و از تو می‌خواهم که بواسطه آنچه از اسرار پنهانی من می‌دانی، مرا رسوا نسازی. و از تو درخواست می‌کنم که در رساندن کیفر آنچه که در خلوت خود انجام دادم و نیز عقوبت کردار و رفتار ناپسندم، و تداوم کوتاهی‌ها و جهالتم، و فزونی شهوت و غفلتم، شتاب نکنی.