غم مخور، ایّام هجران رو به‏پایان مى‏رود 
این خمـــارى از سر ما مــــى‏گساران مى رود

 

پــــرده را از روى ماه خویش، بالا مى‏زند 
غمزه را سر مى‏دهد، غم از دل و جان مى‏رود

 

بلبل انـــدر شاخسار گل هویدا مى‏شود 
زاغ بـــا صـــد شرمســـارى از گلستان مى‏رود

 

محفل از نــــور رخ او نورافشان مى‏شود 
هر چـــه غیـــر از ذكــر یار، از یاد رندان مى‏رود

 

ابرها از نـور خـورشید رخش پنهان شوند 
پــــرده از رخســــار آن سرو خـــرامان مى‏رود

 

وعده دیــدار نزدیك است، یاران مژده باد 
روز وصلش مـــــى رسد، ایّام هجران مى‏رود

 

امام خمینی