هوا دلپذیر شد ، گل از خاک بردمید


پرستو به بازگشت زد نغمه ی امید


به جوش آمد از خون درون رگ گیاه


بهار خجسته فال خرامان رسد ز راه



به خویشان، به دوستان،به یاران آشنا


به مردان تیزخشم که پیکار می کنند


به آنان که با قلم تباهی ی دهر را


به چشم جهانیان پدیدار می کنند