معصومه گفت از پدری که شهید شد 
مردی که طرح صفحه یک سر رسید شد!

مردی که چون سیاوش از آتش گذشت و رفت 
تا در نگاه سرخ زمین رو سپید شد
مردی که زیر بارش خمپاره های خشم 
بر عشق خاکریز زد و ناپدید شد
مردی که از محال مجال آفرید و بعد 
تفسیر نامعادله های جدید شد
نقاشی قشنگی از او در اتاق بود 
آن را نگاه کرد و باران شدید شد

یک مرد ، با چفیّه و عینک، شبی سیاه 
محو عبور بارقه های امید شد

لبخند می زد او به همه از روی لودر ... 
... و رد جاده در گذر او سفید شد !
پروانه نجاتی