عاقد دوباره گفت : وکیلم ؟ ... پدر نبود 
ای کاش در جهان ره و رسم سفر نبود

گفتند : رفته گل ... نه گلی گم ... دلش گرفت 
یعنی که از اجازه بابا خبر نبود
هجده بهار منتظرش بود و برنگشت 
آن فصل های سرد که بی درد سر نبود
ای کاش نامه ای ، خبری ، عطر چفیه ای 
رویای دخترانه او بیشتر نبود
عکس پدر ، مقابل آیینه ، شمعدان 
آن روز دور سفره به جز چشم تر نبود

عاقد دوباره گفت وکیلم ؟ ... دلش شکست 
یعنی به قاب عکس امیدی دگر نبود
او گفت با اجازه بابا ، بله بله 
مردی که غیر خاطره ای مختصر نبود
پروانه نجاتی