معبودا! به مظلوميت رسولت وحی رسولت و دخت گرامی اش و دو فرزند عزيزش و ذريه پاک و ياران با وفايش گريستيم. 

عزيزا! به خونخواهی شهدای اسلام و مظلومين تاريخ با مستکبران زمان و طواغيت و نوکران حلقه به گوششان به دستور تو و به پيشوايی سروری از سوی تو جنگيدم. 
اما بسيار می ترسم از اينکه مقبول درگاهت قرار نگرفته باشد که گنه بی شمار و غفلت بسيار. 
از اين چنين بنده ای جز اين هم توقعی نيست که سفرة دل پيش تو گشوده است و کفه افکارنزد تو روشن، 

يا غياث المستغيثين، ارحم، ارحم، آمين يا رب العالمين. 


آن کس که تو را شناخت جان را چه کند 
 فرزند و عيال و خانمان را چه کند 
 ديوانه کنی، هر دو جهانش بخشی 
ديوانة تو هر دو جهان را چه کند