در اين خاموشي راه

چراغ اميدم را دزديدند

از كه بخواهم نور را؟

در زمين پيدايش نيست

در اين هستي پر فريب

قلبم را شكستند

از كه بخواهم مرهم را؟

مرا هيچ كس نياز نيست

ايمان

وجودم را نوراني كرد و

زخم هايم را مرهم نهاد

به راستي هيچ كس

مانند خدا نيست ...