خداوِند در جای دیگِر می فِرمایِد: " إِذْ يُوحِى رَبُّكَ إِلىَ الْمَلَئكَةِ أَنىّ‏ِ مَعَكُمْ فَثَبِّتُواْ الَّذِينَ ءَامَنُواْ  سَأُلْقِى فىِ قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ فَاضْرِبُواْ فَوْقَ الْأَعْنَاقِ وَ اضْرِبُواْ مِنهُْمْ كُلَّ بَنَان". جمله  " سألقی..."  تا  "فاضربوا..."، جایز است که تفسیر جمله ی " انّّی مَعَکُُم فَثَبِّتُُوا " باشد زیرا کمکی بزرگ تر از افکندن ترس و وحشت در دل های کافران و تقویتی رساتر از گردن زدن کافران نیست.

. انفال/ 12