📉🚝📐🚟📈🚠📑

🚝اوج گیری ترن های هوایی با کمک

 ریاضیات🚟

⏲🎛سرعت قابل توجه این وسیله تفریحی موجب شده تا طراحان و اداره کنندگان آن خود را با مسوولیت سنگینی درخصوص حفظ سلامت افراد سوار بر آن روبه رو ببینند.


تصور کنید سوار بر ترن هوایی استورم رانر واقع در پارک تفریحی هرشی پارک در پنسیلوانیای آمریکا هستید. این ترن هوایی تنها در ۲ ثانیه به سرعت خیره کننده ۱۱۶ کیلومتر بر ساعت می رسد.

🚈 کنار آن ترن هوایی گریت بر نیز از جمله ترسناک ترین ترن های هوایی در جهان به شمار می آید و از حیث پیچیدگی مسیر از شهرت خاصی برخوردار است. این دو ترن هوایی فقط ابزاری برای سرگرمی نیستند، بلکه دانشگاهی ویژه برای یاد گرفتن مهندسی هستند که دنیایی از ریاضیات، فیزیک و علم مواد در آنها به کار گرفته شده است.
 
🍃کنت باچمن، مدیر بخش طراحی و مهندسی شرکت سرگرمی های هرشی و متخصص در زمینه طراحی سیستم ها و وسایل بازی در پارک های تفریحی می گوید:


🚠 ما ترن ۱۲ تنی را در کمتر از ۲ ثانیه تا ارتفاع ۴۵ متری بالا می بریم. پس باید قبول کرد که سیستم هیدرولیکی به کار گرفته شده در این مجموعه در نوع خود حیرت انگیز است. به عقیده باچمن بزرگ ترین تغییری که در فرآیند حیات ترن های هوایی روی داده به تحولاتی بازمی گردد که در نوع ساخت و ساز آنها صورت گرفته است.
 
🚝فاکتور مهم دیگر در این زمینه به مقوله مدلسازی مربوط می شود. باچمن به عنوان یک متخصص کهنه کار در این زمینه می گوید: به لطف پیشرفت هایی که در فناوری رایانه ها صورت گرفته می توانیم ترن های هوایی به مراتب سریع تر طراحی کنیم.

 البته این کار با سختی های زیادی نیز همراه است. به عنوان مثال برای طراحی و ساخت یک نمونه از ترن هوایی حدود ۱۲ ماه زمان صرف کردیم و جالب این که ۱۲ یا ۱۳ بار مدل اولیه را تغییر دادیم. در این رهگذر از فرمول های مختلف ریاضی استفاده کردیم تا در نهایت به واقعیت آنچه ​ می خواستیم دست پیدا کردیم.

 باچمن هدف اصلی در فرآیند بهبود طراحی ترن های هوایی را رسیدن به زمانی می داند که در آن هر فردی که از ترن هوایی پیاده می شود از لحظاتی که در این وسیله هیجان انگیز داشته است، بخوبی و لذت یاد کند. شرایط مطلوب، زمانی به دست می آید که افراد پس از پیاده شدن باز هم علاقه مند به تکرار این تجربه هیجان انگیز باشند

📚

🍃🍀🍃