در آن لحظه بخصوص کمتر مي انديشيم که ممکن است قضاوت منفي ما اشتباه باشد؛ و هرگز به ذهنمان نمي‌رسد که در واقع به تصوير مخدوشي حمله مي‌کنيم. براي مثال خانم متاثر از رفتار شوهرش او را مرد بي‌احساسي تلقي کرده بود که به ديگران بها نمي‌دهد. هم زمان، او نيز خود به نظر همسرش زني عصبي و بي منطق رسيده بود. در اين شرايط، هر گاه يکي از آنها رفتاري برخلاف ميل ديگري صورت مي‌داد، افکار منفي ايجاد شده، اسباب کدورت و عصبانيت بيشتري را فراهم مي‌ساخت.اين جمله معروف و مشهور است: اين وقايع نيستند که افکار ما را مي سازند بلکه برداشت و تفسير و نگرش ما از آنهاست. بنابراين  در شرايطي مي توان به مسائل خوش بينانه تر نگاه کرد و براي رفتار هاي ديگران دلايل زيباتر و آرامش بخش تري را در نظر داشت چرا با بد بيني و سوء ظن روابط خود را تخريب کنيم و ...

 

برگرفته از کتاب "عشق هرگز کافي نيست" با اندکي تصرف