وقتي توقع زياد زن و شوهر به مانعي برخورد مي‌کند، بي تامل همسر خود را مقصر معرفي مي‌کنند و به زندگي مشترکشان عيب و ايراد مي‌گيرند و به اتکاي يک ذهن خواني تعيين تقصير مي‌کنند: «معلوم مي‌شود که زن اصيلي نيست» و يا «اين رفتار شوهرم نشان مي دهد که چقدر از من متنفر است». با اين طرز تلقي، زن يا شوهري که احساساتش جريحه‌دار شده يا همسرش را آماج تهاجم قرار مي‌دهد و يا از او فاصله مي‌گيرد، در اين موقعيت همسر مورد تهاجم قرار گرفته که خود را مستوجب مجازات نمي‌داند، در مقام تلافي حمله را با حمله متقابل جواب مي‌دهد و با او هم به سهم خود از همسرش فاصله بيشتري مي‌گيرد. در نتيجه سلسله حملات بسته‌اي از تلافي و تلافي به مثل شروع مي‌شود که بر ساير زمينه‌هاي ارتباطي ميان زن و شوهر تاثير نامساعد مي‌گذارد.