سوره هاي صف و زمر

  از القاب حضرت مهدى(ع) است در روايات آمده است كه در آيه شريفه، والله متم نوره (1) يعنى به ولايت قائم (ع) و به ظهور آن حضرت، و در آيه واشرقت الارض به نور ربها (2) مراد، روشن شدن زمين به نور آن حضرت است.

در يكى از زيارات جامعه نيز در اوصاف آن حضرت مى خوانيم: نور الانوار الذي تشرق به الارض عما قليل روايت شده از جابر بن عبدالله انصارى كه گفت: در مسجد كوفه داخل شدم، در حالى كه اميرالمؤمنين (ع) با انگشتان مبارك خود مى نوشت و تبسم مى فرمود. گفتم: "يا اميرالمؤمنين(ع) چه چيز شما را به خنده آورده است؟ " فرمود: "عجب دارم از آن كه اين آيه را مى خواند، ولى به حق، به آن معرفت ندارد".

گفتم: كدام آيه فرمود: الله نور السموات و الارض، تا آخر مثل نوره كمشكوة،؟ "مشكوة" محمد(ص) است " فيها مصباح، منم مصباح زجاجة الزجاجة" حسن و حسين(ع) هستند. كانهاكوكب درى " على بن الحسين (ع) و "يوقد من شجرة مباركة" محمد بن على(ع) است.، زيتونه، جعفر بن محمد(ع) است. " لا شرقيه " موسى بن جعفر(ع) است. "ولا غربيه " على بن موسى الرضا(ع) است. "يكاد زيتها يضء، محمد بن على(ع) است. " لو لم تمسسه نار" على بن محمد(ع) است "نور على نور" حسن بن على (ع) ست. و "يهدى الله لنوره من يشاء" قائم مهدى (ع) است (3 )

در پاره اى از اخبار معراج آمده است كه نور آن حضرت، در عالم اظله ميان انوار ائمه (ع) مانند ستاره اى درخشان بود در بين سايركواكب (4)

  1سوره صف 8.

2 سوره زمر69

3 نجم الثاقب باب دوم

4. همان