|
محمدرضا قرائيان
شهيد محمدرضا قرائيان فرزند حسن، در ششم خرداد ماه 1342 در تهران و در خانوادهاي متدين ديده به جهان گشود. وي تحت سرپرستي و تربيت شايسته والدين مؤمن خويش، دوران تحصيل ابتدايي را با موفقيت پشت سر گذاشت و موفق به اخذ ديپلم رياضي شد.
در زمان اوج گيري انقلاب اسلامي ضمن برپايي تظاهرات دانش آموزي،با پخش اعلاميه و نوارهاي سخنان امام خميني(ره) خدمات ارزندهاي در جهت به ثمر رساندن انقلاب ايفا نمود.
شهيد قرائيان ضمن تلاش و فعاليت در جهت تسخيرلانه جاسوسي آمريکا همواره در تمامي صحنههاي جهاد با مستکبران حضور داشت. وي پس از پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي با ابراز لياقت و شايستگي به عنوان رئيس بسيج و مسئول کتابخانه مسجد موسي ابن جعفر(ع) انتخاب شد و گامهاي شايستهاي را جهت نشر فرهنگ اسلام برداشت. همچنين علاوه بر حضور فعال در بسيج، به عنوان مربي امور تربيتي مدرسه راهنمايي شهيد مفتح به نحوي شايسته انجام وظيفه کرد و در همين مسير، شاگردان صالح و شايستهاي را تربيت نمود.
شهيد قرائيان تعلق خاطر عميقي به اسلام، نظام اسلامي، مسؤولين و خدمتگزاران مخلص داشت. وي سيره شهيد بهشتي را الگوي خود قرار داده بود و همواره در اغلب نامهها و گفتارهايش، از کلام ارزشمند آن شهيد بزرگوار ياد ميکرد. او عاشق حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) بود و ضمن پيروي از راه سالار شهيدان(ع)، مداومتي چشمگير بر خواندن زيارت عاشورا و ذکر مصيبت ايشان داشتت.
وي انساني وارسته و مخلص بود و علاوه بر مداومت به انجام امور عبادي،همواره در کمک به مستمندان نيز پيشرو بود.
شهيد قرائيان سالک الي الله و عارفي پرهيزگار بود که پس از شروع جنگ تحميلي،زمينه پرو از خويش را به سوي معبود فراهم کرد.
در بخشي از دست نوشتههاي اين شهيد عزيز ميخوانيم:
«بدانيم که در محضر الهي هستيم و در حال امتحان، خدا کند كه از اين امتحان مؤمن بيرون بيائيم. حالا که پاي امتحان است از خدا بخواهيم که رو سفيد بيرون بياييم. آري عرصه امتحان اکنون است، امتحان من و شما، تا ببينيم که کداممان در محضر الله و در پيشگاه محمد و آل محمد(ص) و در حضور مادر دل شکسته سادات، فاطمه زهرا(س) روسفيد بيرون ميآئيم.»
شهيد محمدرضا قرائيان، پس از شروع جنگ تحميلي با نداي يا خميني عازم جبهههاي نبرد حق عليه باطل شد. وي پس از سه سال حضور متناوب در جبهه،سرانجام در آخرين اعزام خويش در 27/8/1362 با حضور در عمليات ظفرمندانه والفجر4، در منطقه عملياتي پنجوين، جان خويش را نثار سرور و سالار شهيدان جهان ابا عبدالله الحسين(ع) نمود.پيکر پاک و مطهر اين عزيز جاويد، بعد از نه سال به آغوش خانواده باز گشت و در گلزار بهشت زهرا(س) آراميد.
روحش شاد و راهش پر رهرو باد
|