لیندا از کجا آمده؟
لیندا که به خاطر انتهای قطورش در انگلستان به پافیلی مشهور است، در ایالات‌‌متحده نخل دم اسبی نام دارد. خاصیت این مدل ورم کردگی این است که رطوبت را در بیابان‌هایی که شاید چند ماه پشت‌سر هم از بارندگی خبری نباشد، حفظ کند و برگ‌های کشیده‌اش دقیقا به منظور حفظ و نگهداری آب، به این شکل است. اگر در خانه لیندا دارید، منتظر آن باشید که ارتفاعش به دو متر برسد. اگر می‌خواهید قیافه‌اش تا چند سال زیبا باشد و زیاد تغییر نکند، جوانه‌هایی را که به مرور از انتهای ساقه آن رشد می‌کنند، حذف کنید.
با خیال راحت مسافرت بروید
اگر اهل مسافرت‌های طولانی هستید، اصلا لازم نیست نگران خشک شدن لیندا باشید. هفته‌‌ای یک‌بار آبیاری در بهار و پاییز و دو تا سه بار در تابستان برایش کافی است. گفته می‌شود در زمستان بهتر است به آن استراحت بدهید و دو تا سه هفته یک‌بار آبیاری‌اش کنید. تورم انتهای ساقه لیندا این امکان را به آن می‌دهد که تا یک‌سال آب برای خودش ذخیره کند. اگر دیدید برگ‌های بالایی‌اش شل و ول شده و آویزان است مطمئن باشید بیشتر از حد مجاز به آن آب داده‌اید.
با این نکات طول عمر لیندا را بیشتر کنید
۱+۳ توصیه کاربردی برای نگهداری لیندا در آپارتمان
خیلی کم توقع است
تطابق با زندگی در بیابان باعث شده لیندا نیاز چندانی به کود نداشته باشد. اگر می‌خواهید محکم‌کاری کنید، چیزی در حدود دو بار آبیاری همراه کود کامل را در بهار و تابستان در برنامه‌تان بگنجانید و اگر کود هم به آن ندادید، اصلا نگران نباشید؛ لیندا خیلی کم توقع است.
از گل‌های سایه‌انداز بیزار است
لیندا اصلا دوست ندارد گیاه دیگری رویش سایه بیندازد و اغلب با گیاهانی که از خودش کوتاهترند دوست است.  هر چند باید حواس‌تان باشد لیندا را نباید وسط گل و گیاهان دیگر قرار بدهید چون رطوبتی که در این وضعیت ایجاد می‌شود اصلا برایش خوب نیست.