تا وقتي كودك به اندازه اي رشد يابد كه بتواند مستقل فكر كند دنيا او را ويران مي سازد. تا آن زمان او را معلول و از كار افتاده مي كند. زير بغل او عصاهايي قرار مي دهد تا قادر نباشد روي پاهاي خودش بايستد، تا فراموش كند رأي و نظر خويش را بكار گيرد.((اشو))