شعر، وصف شخصیت نیست، بلکه نوعی گریز از شخصیت است و میان انسانی که رنج می کشد و ذهنی که می آفریند، باید بیشترین فاصله ی ممکن وجود داشته باشد.((ت.اس.الیوت))