جهان مشهود پیرامون انسان برخلاف مطالعه، اندیشه ای معین و مجرد را به ذهن وی تحمیل نمی کند، بلکه صرفاً دستمایه و مجالی را فراهم می آورد تا وی را به تفکر درباره ی آنچه اقتضای نهاد و حال و هوای فعلی او است رهنمون شود.((آرتور شوپنهاور))