ذهن ما همچون یک جریب زمین است که می‌توانیم در آن، شادی یا غم و اندوه پرورش دهیم. چنانچه تلاشی برای رشد بذر شادی صورت نگیرد، متاسفانه طبیعت انسان، غم و اندوه را پرورش می‌دهد.((پرمودا باترا))