آن که خوش منظر است، عقلش ناقص می‌باشد و کسی که کشیده قامت است، کوتاه همّت است. کسی که دارای عمل پاکیزه است، چهره‌ای زشت دارد و آن که قامتی کوتاه دارد، زیرک و هشیار است. انسانی که طبیعتش احسان‌گر است، تصنّع کردنش ناخوشایند است و کسی که قلبش سرگشته است، تعقّلش آشفته می‌باشد و آدم خوش‌زبان، دارای دلی آهنین است.((امام علی (ع)))