شاعر، سازي است كه استاد طبيعت ساخته و پرداخته و به دست خود گوشمالي داده است و به هر نسيمي كه بر او بوزد، به نوا مي آيد. ما چون از هيچ باد سختي به صدا نمي آييم، گويندگان را شوريده تصور مي كنيم.((حجازي))