23. نهی از فرار در جنگ

و ايمُ الله لئن فررتم من سيف العاجلة، لا تسلموا من سيف الاخرة، و أنتم لهاميم العرب، و السنام الاعظم، أن فى الفرار موجدة الله، و الذلّ اللازم، و العار الباقى. و أن الفارّ لغير مزيد فى عمره، و لا محجوز محجوب بينه و بين يومه. من الرائج الى الله كالظمآن يردُ الماء؟ الجنة تحت أطراف العوالى! اليوم تُبلى الاخبار! و الله لأنا أشوق الى لقائهم منهم الى ديارهم.
به خدا سوگند، اگر از شمشير اين دنيا بگريزيد، از شمشير آن جهان نخواهيد رهيد. شما اشراف و بزرگان عرب هستيد. همانا فرار از جنگ موج خشم خداوند و خوارى و ننگ جاويدان است. به زندگى گريزنده هرگز چيزى افزوده نگردد و چيزى مانع مرگش نشود. كيست كه همچون تشنه اى كه به آب مى رسد به سوى حق رود؟ بهشت زير لبه هاى نيزه هاست. امروز نهان ها آزموده و آشكار مى شوند. به خدا سوگند، كه من به رويارويى آنان بيش از آن اشتياق دارم كه آن ها براى رسيدن به خانه هاى خود مشتاق اند.23