13. دعا در هنگام جنگ

اللهُمّ إِلَيكَ أَفضَتِ القلوبُ و مُدَّتِ الأَعناقُ و شَخَصَتِ الأَبصارُ و نُقِلَتِ الأَقدامُ و أُنضِيَتِ الأَبدانُ اللّهُمّ قَد صَرَّحَ‏ مَكنونُ الشَّنَآنِ وَ جَاشَتْ مَراجِلُ الأَضغانِ اللَّهمّ إِنا نَشكُو إِلَيكَ غَيبَةَ نَبِيِّنَا وَ كَثرَةَ عَدُوِّنَا وَ تَشَتُّتَ أَهوَائِنَا- «رَبَّنَا افتَحْ بَيننا وَ بَينَ قَومِنا بِالحَقِّ وَ أَنتَ خَيرُ الفاتِحِين»‏.
هنگام برخورد با دشمن در وقت جنگ مى ‏فرمود: خدايا! قلب‏ها به سوى تو روان شده، و گردن‏ها به درگاه تو كشيده، و ديده ‏ها به آستان تو نگران، و گام‏ها در راه تو در حركت، و بدن‏ها در خدمت تو لاغر شده است، خدايا دشمنى ‏هاى پنهان آشكار شده، و ديگهاى كينه در جوش است، خدايا به تو شكايت مى‏ كنيم از اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در ميان ما نيست، و دشمنان ما فراوان، و خواسته‏ هاى ما پراكنده است. «پروردگارا! بين ما و دشمنانمان به حق داورى فرما كه تو از بهترين داورانى».13