1. گريه بر گناهان

طوبى لمن لزم بيته، و أكل قوته و اشتغل بطاعة ربه، و بكى على خطيئته، فكان من نفسه فى شغل، و الناس منه فى راحة !
خوشا به حال كسى كه پايبند خانه خود شود و غذاى خود را بخورد و به اطاعت پروردگارش مشغول و بر گناهان خويش گريه كند، پس اوست كه به كار خود مشغول، و مردم از او در آسايش اند.1