29. توصيف پرهيزگاران

يُمسى و همّه الشكر، و يصبح و همّه الذكر. يبيت حذرا و يصبح فرحا؛ حذرا لما من الغفلة، و فرحا بما أصاب من الفضل و الرحمة.
در توصيف پرهيزگاران مى فرمايد: شب مى كند در حالى كه هم او شكرگزارى حق است و روز را آغاز مى كند در حالى كه هم و غمش ياد خداست. شب را با ترس مى گذراند و روز را با شادمانى، ترس از غفلت خويش و شادمانى به سبب فضل و رحمت خدا كه شامل حال او شده است.29