سر زلفی به عالم دام کردند
دل رَم خورگان را رام کردند
به جانها سوختند از داغ حسرت
که تیغ غمزه خون آشام کردند
دلم را داد ساقی بادۀ عشق
در این بزم آتشم در جام کردند
سحرخیزان صفای صبح محشر
از آن چاک گریبان وام کردند
کجا؟پیش که یارب ،می توان گفت؟
که خودکامان مرا ناکام کردند
دلم را گلرخان کشور پناهان
خرابات محبّت نام کردند
حزین، یک رَشحه از فیض عراقی است:
«نخستین باده کاندر جام کردند»