ول ڪرده ايم آدم هاي زندگيمان را و چسبيده ايم به يڪ مشت خاطره هايي ڪه فڪر ڪردن بهشان نخ هاي پاڪتمان را ڪمتر مےڪند...سرمان را ڪرده ايم در قاب شيشه اي ڪه حڪم برف دارد براي کَبک
شروع مےڪنيم به معاشرت با آدم هايي ڪه هـيچ چيزي نمےدانيم از آنها....
مجازي زندگي ڪردن را دوست داريم،عادت ڪرده ايم ...
خاطره پرستے را دوست داريم،عادت ڪرده ايم..
فڪر ڪردن به آدم هايـے ڪه نمي آيند ڪار هر روزمان شده...همه نياز به يك گپ طولانے با "دوستان" "حقيقي" خود داريم...چه واژه ي غريبي..
انتخاب واژه اش با خودتان...

خراب ڪرده ايم زندگيمان را...
خراب ڪرده ايم دوستي هايمان را...
ڪاش بيشتر به جلوي چشممان دقت مےڪرديم، دوستانمان را ميديديم...
و لحظه لحظه های عمرمان و بودن ڪنار عزیزانمان را قدر مےدانستیم