به يکباره رفتند مردان آتش
نفس بر گرفتند از جان آتش
و چشمان خورشيد نيلوفري سوخت
در انبوه جانسوز ميدان آتش
و اجساد مردان آبي کفن شد
سپيدار روييد در جان آتش
و دريا به رنگ صداقت درآمد
در امواج پيوسته توفان آتش
گلوگاه آيينه شد از شهادت
در اين دشت، تنها غزلخوان آتش