برای شهید ناصر درگزی
شرمساریم
که چون تو
تا بلندای آفتاب
قد نکشیدیم
در روز واقعه
تنها تو را برگزیدند
و ما انگشت گزیدیم
و اندوهگین گریستیم
خون گریستیم
تو پر کشیده بودی و جسمت
چون دشتی از شقایق
بر خاک مانده بود
نسیم بی قرار بذر عطر مقدس یادت را
تا دورها می فشاند
و ما آکنده از بهار
لبریز انتظار
بر سجاده ی خیس با تو پیمان بستیم
آمیخته ایم با تو
تا ابدیت 
بر ما گواه باش...