ما رهروان وادي سرخ شهادتيم
گل‌هاي سبز و خرم باغ عبادتيم
ما کشتگان را خداييم و باک نيست
ز آن رو که زندگان جهان سعادتيم
چون قطره‌ايم و وصل به درياي قرب دوست
با سير جاودانه‌ي خون بي نهايتيم
ما پيرهن به عشق خدا رنگ مي‌کنيم
زين رنگ سرخ، غرقه به خون شهادتيم
هر جا شهيد جلوه کند ارض کربلاست
اين نهضت از خدا بود و ما ز نهضتيم
عطر حسين(ع) را بشنو از مزار ما
در قعر گور خفته و در اوج عزتيم
همت طلب ز تربت اين کشتگان عشق
چون مژده‌ي سعادت و پيغام رحمتيم
مهر علي (ع) به جان «شفق» ريشه کرده است
زيرا به سايه‌سار درخت ولايتيم