هشت ستاره در حوالي شب
هشت پرنده در حوالي شاخه
هزاران حسرت در دهان مـــن
کدام زمزمه نمي‌شکنـــــــــــد
که بياويــــــــــــــــــــــــــــــــزم؟
کدام خاطــــــــــــــــــــــــــــره؟
هزار بغض پريده به شاخــــــه
هزار خاطره نشسته به نگاه
و سوسوي پرندگـــــــــــــــان
که به ستاره مي‌زنـــــــــــــد
شب نيســـــــــــــــــــــــــت،
من تاريکـــــــــــــــــــــــــــم.