رفته بودم سفری سمت دیار شهدا 
که طوافی بکنم گرد مزار شهدا
به امیدی که دل خسته هوایی بخورد
متبرک شود از گرد و غبار شهدا
هرچه زد خنجر احساس به سرچشمه ی چشم
شرمگینم که نشد اشک، نثار شهدا
خشکی چشم عطش خورده، از انجاست که من
آبیاری نشدم، فصل بهار شهدا
چون نشد شمع که سوزد دل سنگم شب عشق
کاش می شد که شود سنگ مزار شهدا
آخرین خط وصایای دل من این است
که به خاکم بسپارید کنار شهدا