خوش‌الحانان قفس را باز کردند
به قاف قرب حق پرواز کردنـــــد
سبکبالان شب‌سير مهــــــاجر
بهاري تازه را آغــــــــــــاز کردند
در دل را ز خلوتخانــــــــــه‌ي راز
به سوي بي‌نهايت بـــــاز کردند
فراز قله‌ي ايثـــــــــار را فتــــــح
مقام صدق را احــــراز کردنـــــد
چو جام معرفت را سر کشيدند
به غمزه کشف رمز و راز کردنـد
گرفته جام دل از عمر و خــود را
رها از قيد حـــــرص و آز کردند
کجا رفتند يارب ســـــــــربداران
که سرِّ عشــــــق را ابراز کردند
وصال ارزاني آنـــــــــان که ما را
به درد هجر خود دمســاز کردند