نگارستان من کرب و بلا بود

دلم از عاشقی محو خدا بود

ولی غفلت گزیدم از امامم

که داغ دوریش در سینه ها بود

خوشا آنان که خود مردانه رفتند

از این گلشن، از این کاشانه رفتند

خدایا قسمتم کن کربلا را

که آنجا عاشقان یکباره رفتند