پلاک(تقدیم به شهدای مفقودالاثر)

با نام خدا درخت ِ تاکم گُم شد

میخانه ی آک ِآک ِ آکم گم شد

در مشت دلم دلیل دریا بودن

سرتاسرخاک پاک پاکم گم شد

تاریخ نمود و نشت تهدیدی خام

درمعرض خون تابناکم گم شد

تن با وطنم تناسبی خونی داشت

تن نه خسی از خطه ی خاکم گم شد

دردی که من از داغ شقایق دارم

سُربی است که در سینه ی چاکم گم شد

پیدا اثرم ، سر به سرم نگذارید

هستم همه جا ، ولی پلاکم گم شد

 

علی نظری سرمازه