تقدیم به شهید والا مقام شیخ نمر

 

تر شد از موج خبر، چشم همه، ساحل ها

حبس هرگز نشود کشتی خون، در گِل ها

سر به دارند در این قافله، دریادل ها...!

ناله را وقت، فراخ است! به خود برگردیم!

باز تنهاست «محمد»... به اُحُد برگردیم!

گر به دندان سعودی، جگر آید، بهتر!

بالش نیزه اگر زیر سر آید، بهتر!

رجز از سینه صدچاک برآید، بهتر!

دار بر دوش، کِشد پشت سرش حیرت را

معنی تازه دهد شیخ نمر، غیرت را

 

احمد بابایی