اي يار مهـــــــــربان تو بيا بر مزار من
گل ريز بر مــــزار من اي نو بهــــــار من
محبوب خوب بـــــي‌تو در اين وادي خموش
باشـــــــد سکوت، همــدم جاويد و يار من
در گلشـــــن مراد نچيدم گلــــــي ز عيش
هرگــــــــــز نداشت رونق شادي بهـار من
در بوستان عمر گلـــــــم ناشکفــــته ماند
در هم شکست دست اجل شاخسار من
آن لاله‌اي که بر سر خاکم دمــــيده است
گويد ســــــخن ز داغ دل بــــــــــي‌قرار من