برای شهیدان
ای در زریر زخم زمین، آرمیدگان 
وی بر صلیب صبر و صلابت، کشیدگان 
زین پیشتر، به یاد که این گونه سرخ سرخ 
افشانده اید خون دل از ابر دیدگان؟
اندیشه کن که فاجعه پیوند خورده ، تا
اسبان از این قبیله به خیل رمیدگان
داغی شگرف و حیرتم از لاله می تپد
از انتشار این همه در خون تپندگان
با لحظه های روشن خود خو گرفته اند
چونان خیال خطر خلوت گزیدگان