چه بسيار انسان‌هايي كه با لبخند اطرافيان را مجذوب و شيفته خود مي‌سازند و چنان از ته دل مي‌خندند كه گويي خورشيد در چهره ايشان طلوع كرده است. خنده به خودي خود حامل پيامي خاص است: پيام آرامش و صلح و صفا. به اين سبب است كه آن را از خصوصيات ويژه انساني برشمرده‌اند. خنده نه از سر غريزه، بلكه از روي هوش و عقل صورت مي‌گيرد و از اعماق دل و جان برمي‌آيد و بر لب‌ها مي‌نشيند. مي‌گويند خنده نه تنها چهره و صورت را روشن و تابناك مي‌سازد، بلكه با پرتو خود همه جا را نوراني مي‌كند و حتي بر عبوس‌ترين آدم‌ها هم تاثير مي‌گذارد. اشخاصي كه سعي مي‌كنند زياد نخندند در ميان ديگران به بداخلاقي مشهور مي‌شوند.

و در هر محفلي اسباب كدورت و ملال و گرفتگي خاطر مي‌گردند. كسي كه حاضر نيست از اين موهبت رايگان استفاده نمايد و اخم و بدخلقي را به خنده و نشاط ترجيح مي‌دهد طبعا پيام‌آور شب و رسول تيرگي و ظلمات مي‌شود. انسان‌ها بي‌اختيار به جانب كساني كه گشاده‌رو و متبسم هستند مي‌روند. هنگامي كه در جلوي دوربين عكاسي قرار مي‌گيريد، بي‌اختيار سعي مي‌كنيد تا لبخندي به لب بياوريد و براي لحظه‌اي هم كه شده چهره خود را خندان نشان دهيد. چرا در زندگي كوتاه خويش چنين ژستي نمي‌گيريد و نداي عكاس دروني خويش را كه به شما خاطر نشان مي‌سازد: ”لبخند بزنيد! مورد توجه قرار نمي‌دهيد؟!“

منبع:مجله موفقیت