ای کاش پرتو نوری بودی در تاریکخانه دلم ای کاش رودی بودی درمسیرتشنگی ام ای کاش کوهی بودی دربرابر مشکلاتم ای کاش گلی بودی درشوره زار زندگی ام ای کاش التیامی بودی برزخم کهنه دردم اما افسوس !! افسوس که غرورت را هنوز نتوانسته ای درجاده های خاکی دفن کنی