در 13 شهريور سال 57، تهران بزرگترين تظاهرات تا آنروز را تجربه كرد. تظاهركنندگان كه تعداد آنها به بيش از يك ميليون نفر مي رسيد، براي اداي نماز عيد فطر عازم بودند و در سر راه خود، به سربازان مسلح شاهنشاهي گل و شيريني تعارف مي كردند . رژيم شاه كه تا آن زمان از عمق فاجعه و نارضايتي مردم خبر نداشت ، به يكباره از خواب غفلت بيدار شد . واكنش خود شاه از همه ديدني تر بود كه به آن پرداخته خواهد شد . نماز عيد فطر و تظاهرات پس از آن ، هويت انقلاب ايران را كاملا اسلامي نمود و پيوند بين مبارزه و مذهب را برقرار كرد .