نقش رسانه‎های سنتی در پیروزی انقلاب
استفاده رهبران انقلاب و حکومت پهلوی از قدرت رسانه‌ها، با شناخت جامعه ممکن بود. جامعه ایران آن زمان در حال سیر به مدرنیته بود. جامعه‎ای بیش‎تر سنتی تا مدرن. بنابراین در جامعه سنتی استفاده از رسانه‎های سنتی مناسب‎تر است. اداره جامعه سنتی بر پایه التزام نانوشته مردم به رهبر یا فرد فرهمند است. خلاف جامعه شهری که قانون، روابط و پیچیدگی‎های شکل دهنده جامعه را مشخص می‎کند و با تقسیم مسئولیت، سکانداری جامعه مشخص می‎شود.
مهم‎ترین ویژگی رسانه‎های سنتی تاثیر عمیقشان برگیرنده است. ویژگی‎هایی چون چهره به چهره بودن این نوع رسانه باعث ایجاد بازخوردی آنی می‎شود. در صورت قانع نشدن مخاطب نیز پیام دهنده می‎تواند تا بی شمار پیام دیگر به آن‎ها ارسال کند تا با اهداف تعیین شده‎اش هم جهت شوند. مساجد، منابر و مراسم عزاداری بسترهای مناسبند برای پیام رسانی انقلابی روحانی‎ها به نفع خویش، رژیم شاهنشاهی پهلوی به خاطر دوری از این نوع رسانه، سعیش در ایجاد پالس‎های منفی و پارازیت‎های مختلف، مثل دستگیری روحانیون، بود تا این نوع رسانه‎ها را به انزوا بکشاند. اما آنچه اتفاق افتاده تاثیرگذاری و موفقیت رسانه‎های سنتی بود. بعضی تمایزهای رسانه‎های سنتی نسبت به رسانه‎های مدرن عبارتند از: استفاده نکردن از ابزارهای پیچیده تکنولوژی، تعیین کنندگی خصوصیات فردی و رفتاری پیام دهنده در موفقیت ارتباط، پیوند نداشتن با منافع هیئت‎های حاکمه و رهایی از قید نظارت و سلطه، ریشه داشتن محتوای پیام‎ها در فرهنگ و باور و مطابقتشان با هنجارهای جامعه.
پیام رسانی از طریق منبر در دو مقطع مهم نهضت، با ویژگی‎هایی خاص انجام شد. مقطع اول قبل از تبعید امام خمینی و مقطع دوم از تبعید تا پیروزی انقلاب اسلامی بود. طیفی از وعاظ طی این دو مقطع از سال ۱۳۴۱ تا بهمن ۱۳۵۷ با استفاده از رسانه منبر، مشروعیت نظام حاکم را به چالش کشاندند. در نتیجه توانستند افکار عمومی را به نهضت جلب کنند. آیت‌الله‌طالقانی و حجت‌الاسلام‌فلسفی به عنوان دو تن از پیشگامان این طیف بودند که نقشی بسزا در آگاهی مردم داشتند. تلاش‎های آیت‌الله‌سعیدی به عنوان پیشگام پیام رسانی آموزه‎های نهضت و حجت‌الاسلام‌هاشمی‌نژاد به عنوان پیام رسان نهضت جزء ماندگارترین مبارزات رسانه‎ای انقلاب است.  در جریان انقلاب، سیستم‎هایی ارتباطی که گمان می‎رفت در دنیای معاصر کارآیی ندارد دوباره بروز پیدا کرد و زمینه‎ای پایدار فراهم ساخت تا رسانه‎ها و تکنیک‎های ارتباطی مدرن در کنارش قرار گیرند و بدون تعارض‎های موجود، به استمرار شبکه‎ای قدرتمند از پیام‎ها و ارتباطات مردمی کمک کنند.