در این دنیا

نه خوشبختی هست و نه بدبختی

فقط قیاس

یک حالت با حالتی دیگر است .

تنها کسی که

حد اعلای بدبختی  را شناخته باشد می تواند حد اعلای خوشبختی را نیز درک کند .

میبایست انسان خواسته باشد بمیرد ،

تا بداند زنده بودن چقدر خوب است .

پس زندگی کنید و خوشبخت باشید .

هرگز فراموش نکنید

که تا روزی که خداوند بخواهد

آینده ی انسان را آشکار کند ،

همه ی شناخت انسان

 در دو کلمه خلاصه می شود :

انتظار کشیدن و امیدوار بودن..