وقتی انسان برای اولین بار "نارگیل" سفت را برداشت ،

هرگز فکر نمی‌کرد میان قالب قهوه ای رنگ آن ، شیره ای

خوش طعم و بو و جسمی سفید و پر خاصیت باشد ...!!!

برای "باز کردن اندیشه"، 

خود را باید "شکست" ...

عقاید و باورهای خود را ، احساس خود را، 

* باید روزنه های "نو" را باز کرد

 تا از قالب کهن و بی منطق و عادتی محیط گریخت...!*

هیچ گاه مانند یک نارگیل بسته نمان...

با ذهنی نو، جهانی نو بساز...

چقدر زیبا می توان زندگی کرد وقتی می توان "معمار زندگی" خود بود ...